Prezentowane na wystawie zdjęcia są rodzajem „zapisu drogi”, powstałym w czasie kilkumiesięcznego pobytu artysty w Australii. Nie odnajdziemy tu jednak epatowania egzotyką, innością przestrzeni. Lalko przesunął akcent w stronę samego aktu wykonywania fotografii jako czystego zapisu. Tak sam (w rozmowie z Adamem Mazurem) tłumaczy sens tytułu ekspozycji: "Podróżowanie jest częścią procesu tworzenia fotografa, to swoista terapia dla zmęczonych codziennością oczu. Podczas każdego wyjazdu, bez znaczenia, jak daleko od mojego miejsca zamieszkania, zaczynam przestawiać się na inny tryb obserwacji - bardziej czujny i poszukujący. Jest to swoisty trans, powodujący ciągłe napięcie, często trudny do osiągnięcia na co dzień z oczywistych względów. Czasem jadę z konkretnym planem działania i z góry wiem, co mam zamiar fotografować, lecz częściej jest to spontaniczna reakcja na otoczenie, w którym zaczynam fotografować. Choć mam świadomość, że powstające prace, z najbardziej odległych kulturowo i geograficznie miejsc, po zestawieniu, mają wspólne cechy wynikające z mojego widzenia."