AKTUALNOŚCI

Nasze ambicje są czasem tak wysokie, że przyćmiewają nam otaczający nas świat. Świat, który śmieje się, krzyczy, płacze, zasypia i budzi się do życia. Lata przemijają, a nasze „JA” ciągle jest nienasycone, ciągle woła o więcej. I tak umieramy, nie wiedząc nawet, że w ogóle żyliśmy…Czy ambicja jest czymś złym? Nie. Trzeba tylko uważać, by jej nie przedawkować.

Na spotkaniu z młodzieżą licealną, aktor Szymon Bobrowski powiedział: „Ja już wiem, że nie należy być skromnym. Trzeba być czujnym, aby nie stać się zarozumiałym”. Słowa te mogą się także łączyć z ambicją. Nie chodzi o to, aby nie starać się piąć wyżej, aby usiąść na tyłku i nic nie robić, nie próbować spełniać marzeń i nie stawiać sobie żadnych celi w życiu. Trzeba po prostu potrafić wypośrodkować pewne rzeczy. Znaleźć umiar, by nasze własne aspiracje nie skrzywdziły drugiego człowieka. Weźmy pod lupę rodzinę, w której rodzice ciągle skupiają się na swojej karierze, rozrywce, pieniądzach. Nie ma ich całe dnie w domu, mijają się, chociaż pozornie, z racji tego, że są małżeństwem idą tą samą ścieżką. Kiedy ich zapytać, po co to wszystko, z pewnością odpowiedzieliby: dla dzieci, by dobrze się im żyło, by spełnić swoje marzenia i pokazać wszystkim innym, że chcieć, to móc. Tylko już pierwsza odpowiedź zgubiłaby ich. Czy ich dzieciom naprawdę potrzebni są rodzice, których praktycznie nie znają, którzy nie mają czasu zapytać jak w szkole, czy wszystko w porządku, usiąść, odrobić razem lekcje, pobawić się? Te dzieci z pewnością wolałyby rodziców, którzy mają czas na rozmowę z nimi, wspólne spacery, czytanie bajek. Oczywiście nikt nie każe takim rodzicom siedzieć 24 h na dobę w domu, powoli zjadać własne zęby i nie realizować się. Należy po prostu WYPOŚRODKOWAĆ pewne sprawy.

Tak, to prawda. Ambicja jest jak arszenik. Odpowiednio dobrana jej ilość jest lekarstwem, budującym człowieka. Daje radość życia, pozwala się rozwijać i cieszyć się człowiekowi z tego, do czego doszedł dzięki własnej determinacji. Ale aby się móc z czegoś cieszyć musimy się zatrzymać i na to spojrzeć, ocenić. Jeśli natomiast niedokładnie odmierzymy i weźmiemy zbyt dużą dawkę umrzemy jeszcze za życia. Nawet nie odczujemy tego, co udało się nam osiągnąć.

KOMENTARZE

DODAJ KOMENTARZ

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy