Chyba dla nikogo nie było zaskoczeniem, że ostatnie wybory wygrała Platforma Obywatelska. Na drugim miejscu znalazło się Prawo i Sprawiedliwość. Zaskoczeniem natomiast dla wszystkich był fakt, że czarnym koniem wyborów okazał się Janusz Palikot ze swoim ruchem. Znając życie, przed wyborami nikt chyba nie obstawiłby tego, że Sojusz Lewicy Demokratycznej zaledwie o trzy procent przekroczy próg wyborczy. Nie udało się wygrać z programem zapowiadającym jutro bez obaw, chociaż postulaty, trzeba przyznać były racjonalne i ciekawe. Mam tu na myśli chociażby pomysł sprawiedliwej polityki społecznej, równości płci i walki z dyskryminacją, reformy służby zdrowia, nowoczesnej i bezpłatnej edukacji, czy wreszcie nowoczesnej wsi. Problem jednak polega na tym, że w Polsce rzadko który wyborca czyta programy poszczególnych partii. Liczy na to, że to one przedstawią je w skrócie w swoich wystąpieniach i spotach. Tu z kolei SLD zawiodło na całej linii. Prezentacja ogólnopolskiego filmu promocyjnego przy spotach Prawa i Sprawiedliwości, czy Platformy Obywatelskiej wypadła delikatnie mówiąc... blado. Grzegorz Napieralski znany dotychczas że swojej spontaniczności, swobody i otwartości, która towarzyszyła mu jeszcze podczas wyborów prezydenckich, wypadł w nim jak marionetka, a jego nienaturalna gestykulacja sprawiła, że na twarzy nie jednego wyborcy pojawił się uśmiech i niedowierzanie.
       Z pomocą przewodniczącemu chcieli pospieszyć wykorzystujący modę na ostrą muzykę Jędrzej Wijas oraz grający superbohatera ratującego życie i godność długonogiej blondynki z dużym dekoltem Łukasz Wabnic. Gwoździem do trumny był spot Katarzyny Lenart. Młoda kandydatka SLD z Lublina pokazała całej Polsce, że nie ma kompletnie nic do ukrycia. Spot wyborczy przekształcił się w krótkometrażowy film erotyczny, w którym kandydatka bezwstydnie pozbywa się kolejnych części garderoby. Na koniec kusząco zachęca wyborców, którzy chcą zobaczyć więcej. Pomysły na kampanię ciekawe, ale i kontrowersyjne. W przypadku Łukasza Wabnica i Katarzyny Lenart okazały się o tyle skuteczne, że zamiast przyciągnąć wyborców, skutecznie ich odstraszyły. Mam tu na myśli chociażby organizacje feministyczne i pozarządowe ruchy kobiece, które dotychczas sympatyzowały z SLD. Takie uprzedmiotowienie kobiet i ich ciała paniom raczej nie przypadło do gustu.
Kolejnym błędem Sojuszu była organizacja list wyborczych. Sam fakt, że w naszym okręgu na jedynce znalazł się niejaki i nijaki Łukasz Naczas, którego nazwisko mieszkańcom powiatu konińskiego raczej nic nie mówi, to przejaw zupełnego oderwania kampanii od rzeczywistości politycznej w poszczególnych regionach Polski.
       Po takich kardynalnych błędach lewicy nie trzeba było mocno się starać, by odebrać jakże cenne głosy. Tak naprawdę Ruch Palikota dokończył tylko dzieło zniszczenia SLD, które zaczęli sami politycy Sojuszu. Dodatkowym trafieniem w dziesiątkę Janusza Palikota były hasła promowane podczas spotów i meetingów z wyborcami. Wystarczy tu chociaż wspomnieć opodatkowanie Kościoła, wyprowadzenie religii ze szkół, likwidację Funduszu Kościelnego, legalizację marihuany i związków partnerskich. W swoim programie Janusz Palikot mówił także o liberalizacji ustawy antyaborcyjnej i finansowaniu z budżetu państwa zabiegu in vitro. To przecież hasła, które dotychczas towarzyszyły każdej kampanii SLD. Co się z nimi stało?
       Ostatnio w jednym z programów telewizyjnych usłyszałem, że lewica w ostatnich wyborach zapomniała o swoich ideach i za bardzo zeszła na prawo. Coś w tym chyba jest. I nie jest to wina tylko Grzegorza Napieralskiego, którego tak swoją drogą podziwiam za decyzję o rezygnacji ze stanowiska przewodniczącego partii, ale całego środowiska lewicowego. Dobrze by było, aby działacze SLD o tym pamiętali podczas zapowiedzianego przez przewodniczącego kongresu. Wszak klęskę poniosła cała drużyna.
       Umiejętność przegrywania to przede wszystkim umiejętność podnoszenia się po nokaucie. Sojusz nie może teraz kłócić się o to, kto zawinił. Polowanie na czarownice może tylko pogorszyć i tak trudną sytuację w partii. Zamiast tego, politycy z lewej strony sceny politycznej powinni solidarnie podnieść się po przegranej i znaleźć koncepcję programową, by w następnych wyborach poszło lepiej. W przeciwnym razie, jak zasugerował nie tak dawno Aleksander Kwaśniewski, może okazać się, że były to ostatnie wybory, w których Sojusz Lewicy Demokratycznej znalazł się w parlamencie. Oby słowa te nie okazały się prorocze, bo chociaż sam nie należę do wyborców lewicy, to muszę przyznać, że polska scena polityczna bez SLD byłaby dużo uboższa.